دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 16 4 2026 02 20 The Impact of Behavioral Biases in Government Decision-Making on the Quality of Economic Governance in Iran اثر سوگیری‌های رفتاری در تصمیم‌گیری‌های دولت بر کیفیت حکمرانی اقتصادی در ایران 31 63 107181 10.48308/jem.2026.243372.2040 FA یدالله دادگر گروه اقتصاد، دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0001-5040-9531 روح اله نظری اقتصاد 0009-0002-7494-471X فاطمه فهیمی فر اقتصاد Journal Article 2026 01 31 Governance is one of the most fundamental concepts in economics and political economy, attracting the attention of both scholars and policymakers. Economic governance constitutes a key subdomain of overall governance; at the same time, the two are so deeply interrelated that separating them is difficult and, in some cases, impossible. A strategic objective of governments is to apply the principles of good governance within the economic system. One underlying assumption is that insights from behavioral economics have the capacity to contribute to improvements in governance. Accordingly, one of the aims of this paper is to examine the effects of behavioral biases in government decision-making on the quality of good governance in Iran over the period 1379–1403, drawing on theories of governance and behavioral economics and employing the Generalized Method of Moments (GMM). The model estimation results indicate that, when the role of behavioral biases is taken into account, the GDP growth gap, inflation rate, the share of the budget deficit in GDP, and the ratio of oil revenues to the government’s current expenditures have had significant negative effects on good governance and its components. On this basis, greater attention by senior public-sector governors and policymakers to behavioral biases can have a meaningful impact on economic variables. حکمرانی از کلیدی‌ترین عبارت‌های اقتصادی و اقتصاد سیاسی است که هم مورد توجه پژوهشگران و هم سیاست گزاران قرار دارد. حکمرانی اقتصادی یک زیر محور کلیدی حکمرانی کلی است، در عین حال این دو چنان وابسته‌اند که جدا کردن آنها دشوار و در مواردی ناشدنی است. یک هدف استراتژیک دولت‌ها، اعمال اصول حکمرانی خوب در نظام اقتصادی است. یک پیش‌فرض این است که یافته‌های اقتصاد رفتاری این ظرفیت را دارد که به بهبود حکمرانی کمک کند. از این رو یک هدف این مقاله آن است که با استفاده از تئوری های حکمرانی و اقتصاد رفتاری، به بررسی اثر سوگیری‌های رفتاری در تصمیم‌گیری‌های دولت بر کیفیت حکمرانی خوب در ایران برای دوره زمانی 1379 تا 1403، با استفاده از روش گشتاورهای تعمیم‌یافته بپردازد. نتایج برازش مدل‌ها نشان می‌دهد که با در نظر گرفتن ظرفیت سوگیری های رفتاری، شکاف نرخ رشد تولید ناخالص داخلی، نرخ تورم، سهم کسری بودجه از تولید ناخالص داخلی و شاخص نسبت درآمدهای نفتی به هزینه های‌جاری دولت اثر منفی و معنی داری بر حکمرانی خوب و مؤلفه‌های آن داشته است. بر این اساس، توجه حکمرانان وسیاستگزاران ارشد بخش عمومی به سوگیری های رفتاری می‌تواند اثربخشی معناداری روی متغیرهای اقتصادی به همراه داشته باشد.