دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 10 4 2020 02 20 The Impact of Exchange Rate Growth Threshold on the Efficiency of Industrial Sector in Iran تأثیر آستانه‌ای رشد نرخ ‌ارز بر کارایی بخش صنعت در ایران 1 26 87619 10.48308/ecoj.10.4.1 FA لیلا آرغا دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران ابوالفضل شاه آبادی استاد گروه اقتصاد دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا، تهران، ایران 0000-0002-9316-8296 سهیل رودری دانشجوی دکتری اقتصاد دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران Journal Article 2019 12 13 In this study, the role of exchange rate growth threshold on the efficiency of the industrial sector on Iran during 2005-2016 was investigated using panel data threshold regression model. Also, Data envelopment analysis Bootstrap approach was used to extract the efficiency of selected industries based on the classification of Iran Statistics Center. The results show that industry sector efficiency is achievable at the exchange rate growth lower than 44.13% threshold. Since, the industrial production is highly related to the import prices, the lower growth rates of exchange rate may result in positive and significant effects on efficiency and the higher ones may affect it negatively. Also, the study shows that the growth of financial sector measured based on the growth of banking sector and non-performing loans have a significant and negative impact on the efficiency of various industries. These results suggest that the exchange rate growth should be monitored regularly and be kept below the threshold; and the financial credit expansion should be supervised regularly and purposefully so that the non-performing loans volume would be in control, and finally to reduce the speculative incentives in the times of exchange rate growth above the threshold, financial credits should be channelize to target the real sector economy. در این پژوهش نقش آستانه‌ای رشد نرخ ارز بر کارایی بخش صنعت در اقتصاد ایران در دوره زمانی 1395-1384 با استفاده از الگوی رگرسیون آستانه‌ای داده‌های تابلویی بررسی شده است. در این مطالعه جهت استخراج کارایی صنایع منتخب بر اساس طبقه‌بندی مرکز آمار ایران از صنایع از رویکرد تحلیل پوششی داده بوت استرپ استفاده شده است. نتایج پژوهش وجود یک آستانه برای رشد نرخ ارز را نشان می‌دهد و مقدار آستانه رشد نرخ ارز 13/44 درصد است و با توجه به وابستگی شدید بخش صنعت در اقتصاد ایران به واردات، در رشد کمتر از آن تأثیر رشد نرخ ارز بر کارایی صنعت مثبت و معنادار و در رشد نرخ ارز بیشتر از حد آستانه بدلیل غالب شدن افزایش بهای تمام شده محصولات، تأثیر منفی و معنادار خواهد داشت. همچنین رشد توسعه مالی مبتنی بر شبکه بانکی و رشد تسهیلات غیرجاری تأثیر منفی و معنادار بر کارایی صنایع مختلف کشور در دوره مورد بررسی دارند. نتایج نشان می‌دهد مدیریت نرخ ارز در کشور بایستی به‌گونه‌ای باشد که رشد نرخ ارز بیش از حد آستانه نباشد زیرا کارایی صنایع را کاهش می‌دهد و همچنین اعطای تسهیلات شبکه بانکی باید هدفمند و با نظارت مداوم صورت پذیرد تا میزان تسهیلات غیرجاری کمتری بدنبال داشته باشد و از سوی دیگر به بخش واقعی اقتصاد تزریق گردد تا در صورت رشد نرخ ارز بیش از حد آستانه انگیزه سفته‌بازی برای متقاضیان تسهیلات شکل نگیرد.

https://ecoj.sbu.ac.ir/article_87619_abf31eb092081ba093aacdafa23bc1bb.pdf

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 10 4 2020 02 20 The Impact of Monetary Policy on the Fragility of the Money Market in the Iranian Economy تأثیر سیاست پولی بر شکنندگی بازار پول در اقتصاد ایران 27 56 87623 10.48308/ecoj.10.4.25 FA غلامرضا رضائی دانشجوی دکتری گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران. حمید شهرستانی استاد گروه اقتصاد دانشگاه اوهایو، اهایو، امریکا کامبیز هژبرکیانی استاد گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران محسن مهرآرا استاد گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-2685-8561 Journal Article 2020 04 09 After the 2008 financial crisis, it became clear that monetary policy has been one of the main reasons for the vulnerability and instability of financial markets. This article examines the dynamics of the effect of monetary policy on the fragility of the money market during 1991:Q1-2017-Q4 in Iran. First, an index for the fragility of the Iranian money market is extracted and then the effect of monetary policy on this index is investigated. To show the performance of the monetary policy, three variables of the weighted real interest rates, monetary base growth rate, and excess reserves rate have been used as monetary policy instruments. The results show that an increase in the real interest rate reduces the volatility of the money market, but the other two instruments do not affect the volatility of the money market. The results of the Forecast Error Variance Decomposition also show that the share of monetary instruments in explaining the changes in money market fragility in the short and medium-term is small and less than ten percent, although the effect of the real interest rate is higher. As a result, it can be concluded that financial and quasi-financial dominance of the government, and the freezing of a significant amount of commercial bank assets, monetary policy has no significant effect on the fragility of the money market. بعد از بحران مالی 2008، مشخص گردید که یکی از دلایل اصلی آسیب‌پذیری و بی‌ثباتی بازارهای مالی، سیاست‌های پولی بوده است. این مقاله در همین راستا، به بررسی پویاییهای تأثیر سیاست‌پولی بر شکنندگی بازار پول در دوره 1395:4-1370:1 در ایران پرداخته است. در این مطالعه، ابتدا شاخصی برای شکنندگی بازار پول ایران استخراج گردیده و در ادامه اثر سیاست پولی بر این شاخص مورد بررسی قرار گرفته است. برای نشان دادن عملکرد سیاست‌پولی از سه متغیر نرخ سود حقیقی موزون، نرخ رشد پایه پولی و نرخ ذخیره قانونی به عنوان ابزار سیاست‌پولی استفاده شده است. نتایج تابع عکس‌العمل آنی نشان می‌دهد که افزایش نرخ سود حقیقی باعث کاهش شکنندگی بازار پول می‌شود و دو ابزار دیگر تأثیری بر شکنندگی بازار پول ندارد. نتایج تجزیه واریانس نیز بیانگر این است که سهم ابزارهای پولی در توضیح‌دهندگی تغییرات شکنندگی بازار پول در کوتاه مدت و میان‌مدت ناچیز و برای هر کدام کمتر از ده درصد است هرچند نرخ سود حقیقی از بقیه بیشتر است. در نتیجه می‌توان گفت سلطه مالی و شبه مالی دولت و انجماد حجم قابل توجهی از دارایی‌های بانک‌های تجاری، سیاست پولی اثر قابل توجهی بر شکنندگی بازار پول ندارد.

https://ecoj.sbu.ac.ir/article_87623_4d932faf92a348d3e290feacdae18ad9.pdf

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 10 4 2020 02 20 Investigating the Phillips Curve's Instability in Iran's Economy Using the State-Space Approach بررسی ناپایداری منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران با استفاده از رهیافت حالت- فضا 57 81 87618 10.48308/ecoj.10.4.51 FA محمد عبدی سیّدکلایی استادیار گروه اقتصاد دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-0528-7974 صالح طاهری بازخانه دکتری اقتصاد و مدرس مدعو دانشگاه گیلان، رشت، ایران نسرین پهلوان یلی کارشناس ارشد اقتصاد اسلامی مؤسسه غیرانتفاعی سمنگان، آمل، ایران Journal Article 2019 11 28 Philips curve studies are one of the major issues of macroeconomics and have long been tested in empirical studies. Hybrid New Keynesian Phillips Curve developed by Galí and Gertler, generally believes that in the short-run there is a trade-off between inflation and excess demand due to nominal rigidities, while inflation in the long run is constant at the Non-Accelerating Inflation Rate of Unemployment (NAIRU). By contrast, Gordon in his triangle model assumes the NAIRU to be variable over time. In this regard, the present study, using by Time-Varying Parameter approach tries to create a new insight into the validity of the Philips curve in the Iran's economy. In this way, the data for the period 1960-2016 have been used. Given the conditions of the Iran's economy, the coefficients were estimated at six time points. The results show that the Phillips curve parameters in the Iran's economy are not stable. So that the share of forward-looking expectations in this instability is significant. The coefficients obtained for the output gap showed that in the most years the slope of the Philips curve in the Iran's economy has been positive, and its validity cannot be generally confirmed. Accordingly, it is impossible to make a definite statement about the Phillips curve subordinate form. مطالعات مربوط به منحنی فیلیپس یکی از موضوعات مهم اقتصاد کلان به شمار می‌رود و از دیرباز در مطالعات تجربی مورد آزمون قرار گرفته است. الگوهای کینزی جدید از منحنی فیلیپس بر مبنای مطالعه‌ی گالی و گرتلر عموماً قائل بر این هستند که در کوتاه‌مدت به دلیل چسبندگی‌های اسمی میان تورم و مازاد تقاضا معاوضه وجود دارد، در حالی که در بلندمدت نرخ بیکاری با تورم غیرشتابنده ثابت است. در نقطه‌ی مقابل، گوردون در الگوی مثلثی خود نرخ بیکاری با تورم غیرشتابنده را در طول زمان متغیر می‌انگارد. در این راستا، پژوهش حاضر با به کارگیری رهیافت ضرایب متغیر در طول زمان می‌کوشد، بینش جدیدی در رابطه با اعتبار منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران ایجاد کند. برای این منظور، از داده‌های مربوط به دوره 1395–1339 استفاده شده است. با توجه به شرایط اقتصاد ایران، ضرایب در شش برهه زمانی برآورد شدند. نتایج برآورد نشان می‌دهد پارامترهای منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران از ثبات برخوردار نیستند. به طوری که سهم انتظارت آینده‌نگر در این ناپایداری قابل توجه است. ضرایب به دست آمده برای شکاف تولید نشان داد در بیشتر سال‌ها شیب منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران مثبت بوده و نمی‌توان اعتبار آن را در حالت کلی تأیید کرد. بر این اساس، نمی‌توان در خصوص فرم تبعی منحنی فیلیپس اظهار نظر قطعی داشت.

https://ecoj.sbu.ac.ir/article_87618_591476dc06b70faf0d20422d46105035.pdf

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 10 4 2020 02 20 What Is the Appropriate Time for Policy Implementation at the Macroeconomic Level in Iran? مدت مناسب برای اعمال سیاست‌ها در سطح اقتصاد کلان ایران چقدر است؟ 83 113 87620 10.48308/ecoj.10.4.76 FA حسین وحیدی منفرد دانشجوی دکتری گروه مهندسی سیستم‌های اقتصادی و اجتماعی دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران، 0000-0003-2782-2592 علیرضا معینی دانشیار گروه مهندسی سیستم‌های اقتصادی و اجتماعی دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران 0000-0002-0565-7744 Journal Article 2020 01 04 In many cases, the Iran's new economic policies have been implemented suddenly. In this type of policy implemantation, there will be no allowance for the various sectors of the economy to coordinate with new policies and this will result in significant losses to the economy. On the other hand, in today's dynamic environment, delays in implementing economic policies diminish their effectiveness. The question is, "What is the optimal duration to implement the macroeconomic policies?" In order to answer this question, a system dynamics model is formulated for the Iranian commodity and labor market with 61 variables. In this model, three variables of adjustment duration are considered for the policies of total output, investment and labor. By combining the acceptable values of these three variables, 18 scenarios were designed and simulated over a 50-year period from 2000 to 2050. The results of the simulation for different scenarios were compared in terms of unemployment and economic growth. According to the best scenario, the optimal duration to implement monetary, financial, and investment policies is 24 months. In this scenario, the economic fluctuations are damped and the economy moves toward the long run equilibrium. در بسیاری موارد اعمال سیاست‌های اقتصادی جدید در کشور به صورت یکباره بوده است. در این نوع از اعمال سیاست‌های اقتصادی، مجالی به بخش‌های مختلف اقتصادی برای هماهنگی با سیاست‌های جدید داده نمی‌شود و در نتیجه خسارات زیادی به اقتصاد وارد می‌شود. از سوی دیگر در محیط پویای امروزی، تعلل در اجرای سیاست‌های اقتصادی نیز از اثربخشی آن‌ها می‌کاهد. سوال این‌ است که «مدت زمان مناسب برای اعمال سیاست‌های کلان اقتصادی کشور چقدر است؟». در این پژوهش برای پاسخ به این سوال، الگوی پویایی‌شناسی سیستمی برای بازارهای کالا و کار ایران تدوین شده است که شامل 61 متغیر است. در این الگو برای سیاست‌های تولید کل، سرمایه‌گذاری و نیروی کار سه متغیر مدت زمان تنظیم در نظر گرفته شده است. از ترکیب مقادیر قابل قبول این سه متغیر، 18 سناریو طراحی و در دوره 50 ساله از (1429-1379) شبیه‌سازی انجام شد. نتایج شبیه‌سازی برای سناریوها مختلف از منظر دو معیارِ نرخ بیکاری و نرخ رشد اقتصادی مورد مقایسه قرار گرفتند. بر اساس بهترین سناریو، مدت زمان مناسب برای اعمال سیاست‌های پولی، مالی و سرمایه‌گذاری 24 ماه تعیین می‌شود. در این سناریو نوسان‌های اقتصادی میرا بوده و در بلندمدت اقتصاد به سمت تعادل حرکت می‌کند.

https://ecoj.sbu.ac.ir/article_87620_867369e2f25b54ab75b5c92cfaf71795.pdf

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 10 4 2020 02 20 The Role of Fiscal Policies in Shaping Iran's Economic Convergence under Commitment نقش سیاست‌های ‌مالی برشکل‌گیری همگرایی اقتصاد ایران در شرایط تعهدی 115 138 87622 10.48308/ecoj.10.4.101 FA مریم امامی میبدی دانشجوی دکتری اقتصاد بین‌الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران 0000-0001-6210-8007 مجید صامتی دانشیار گروه اقتصاد دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران حسین شریفی رنانی دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، گروه اقتصاد، اصفهان، ایران 0000-0002-5072-3616 Journal Article 2020 03 10 The convergence process of each country requires the promotion of technology, the attraction of domestic and foreign capital, participation in foreign markets and the existence of economic and social infrastructures. On the other hand, the existence of sanctions (Commitment) imposed on the Iranian economy during recent years has given an important role to the government and the fiscal policies. In this paper, models of unconditional beta convergence, beta conditional convergence and sigma convergence during 1971-2018 are estimated by GMM method. The results detect the existence of unconditional and conditional beta convergence as well as sigma convergence in the Iranian economy. According to Beta conditional convergence estimates, the best-case scenario that speed up rapidity of economic convergence in commitment terms is the provision of government expendutures and tax revenues. The results of Sigma's convergence show that the sanctions that create commitment are like a random shock to the economy and instability and exit from equilibrium, given that the economy initially has conditional and unconditional beta convergence; by implementing optimal financial policies the effects of these shocks will be eliminated over time. Therefore, the economic and fiscal policies should be considered in the direction of economic stability. لازمه شکل‌گیری فرآیند همگرایی هر کشور، ارتقاء فن‌آوری، جذب سرمایه‌های داخلی و خارجی، مشارکت در بازارهای خارجی و وجود زیرساخت‌های اقتصادی و اجتماعی است، از طرفی وجود شرایط تحریمی (تعهدی) حاکم بر اقتصاد ایران در طی سال‌های اخیر اهمیت نقش دولت و سیاست‌های مالی برشکل‌گیری را برجسته می‌نماید. در این مقاله، الگو‌های همگرایی غیر شرطی بتا، همگرایی شرطی بتا و همگرایی سیگما در فاصله سال‌های 1397-1350 از روش گشتاورهای تعمیم‌یافته تخمین زده شده است. نتایج حاکی از وجود همگرایی غیرشرطی و شرطی‌بتا و نیز همگرایی سیگما در اقتصاد ایران است. با توجه به تخمین همگرایی شرطی بتا بهترین سناریو که باعث رشد سرعت همگرایی اقتصادی در شرایط تعهدی می‌گردد، تامین مخارج دولتی از مالیات بردرآمد است. نتایج تحقق همگرایی سیگما مبین این امر است که تحریم‌ها که سبب ایجاد شرایط تعهدی می‌گردد، همانند یک شوک تصادفی در اقتصاد بی‌ثباتی و خروج از حالت تعادل را رقم زده‌اند و به لحاظ اینکه اقتصاد در ابتدا دارای همگرایی شرطی و غیر شرطی بتا بوده، با اجرای سیاست‌های مالی بهینه تأثیرات شوک مزبور در طول زمان بر طرف خواهد شد. از این‌رو، حرکت سیاست‌های اقتصادی و مالی کشور در مسیر ثبات اقتصادی و کاهش التهاب باید مورد توجه قرار گیرند.

https://ecoj.sbu.ac.ir/article_87622_afe2d1efdd5de11b39d4a0740dfc993a.pdf

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 10 4 2020 02 20 Investigating the Asymmetric Effects of Fiscal Policy on Economic Growth in Iran: A Quantile Regression Approach بررسی اثرات نامتقارن سیاست مالی بر رشد اقتصادی در ایران: رویکرد رگرسیون چندکی 139 158 87621 10.48308/ecoj.10.4.126 FA سید علی رضا علوی باجگانی دانش آموخته دوره دکتری رشته اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران، کامبیز پیکارجو استادیار گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران کامبیز هژبرکیانی استاد گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران تقی ترابی دانشیار گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران Journal Article 2020 03 09 Monetary and fiscal policies are the most important policy tools that affect economic activities through economic authority decision. The aim of this study is to investigate the asymmetric effects of fiscal policy on economic growth in Iran by quantile regression approach using quarterly data of 1988-2016 period. The results showed that tax, investment and foreign trade had a significant positive effect on economic growth. In the low-quantiles of economic growth, the impact of government spending on economic growth has been positive, but the impact of government spending on economic growth has been negative and significant in high growth rates. Also, the effect of the budget deficit on economic growth at low rates of economic growth has been negative. At high rates of economic growth, this effect has been positive and significant. Also, the results showes that the effects of government deficit and consumption on economic growth were asymmetric. For the other variables symmetric effects were confirmed. سیاست‌های پولی و مالی از جمله مهم‌ترین ابزارهای سیاستی هستند که از طریق تصمیمات مقامات اقتصادی بر فعالیت‌های اقتصادی تأثیر می‌گذارند. هدف این مطالعه بررسی اثرات نامتقارن سیاست مالی بر رشد اقتصادی در ایران با رویکرد رگرسیون چندکی طی دوره زمانی 1395-1367 با استفاده از داده‌های فصلی است. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که مالیات، سرمایه‌گذاری و تجارت خارجی تأثیر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی داشته است. در چندک‌های پائین رشد اقتصادی، تأثیر مخارج مصرفی دولت بر رشد مثبت بوده است؛ اما در چندک‌های بالای نرخ‌های رشد، تأثیر مخارج مصرفی دولت بر رشد اقتصادی منفی است. همچنین اثر متغیر کسری بودجه بر رشد اقتصادی در نرخ‌های پائین رشد اقتصادی منفی است و در نرخ‌های بالای رشد اقتصادی این تأثیر مثبت است. آزمون نیووی و پاول نشان می‌دهدنیز اثرات کسری بودجه و مصرف دولت بر رشد اقتصادی، نامتقارن است. برای سایر متغیرهای مورد بررسی اثرات متقارن تائید می‌شود.

https://ecoj.sbu.ac.ir/article_87621_dfc921b78bbeb479e22543a003e870a3.pdf

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 10 4 2020 02 20 Comparing the Performance of Different Methods of Forecasting Producer Price Index in Iran مقایسه عملکرد روش‌های مختلف پیش‌بینی شاخص قیمت تولیدکننده در ایران 159 206 87624 10.48308/ecoj.10.4.151 FA فاطمه فهیمی فر دانشجوی دکتری اقتصاد دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران تیمور محمدی دانشیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 2020 04 24 Macroeconomic indices are the essential tools to determine the effects of economic policies, in the short-, medium- and long-run planning and policy makings for an economy. One of the important indices in this area is the producer price index. Therefore, this paper investigates the forecasting of producer price index (PPI) in Iran using seasonal time series data over the period 1990-2017 (1369-1396) through Dynamic Model Selection(DMS) andDynamic Model Averaging (DMA) in three forecast horizons (one, four, and eight season). In such methods, not only the coefficients but also the forecasting models change over time. The models used in this study (DMA, DMS, BMA, BVAR, TVP and AR) were divided into three categories, large-scale (including 101 variables in nine factor blocks), middle-scale (including 6 variables), and univariate models. The results of the study indicated that forecasting DMS and DMA compared to other approaches has an efficient forecasting performance for the producer price index in Iran. شاخص‌های اقتصاد کلان یکی از ابزارهای ضروری به منظور تعیین آثار سیاست‌های اقتصادی، برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‏گذاری‏های کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت برای یک اقتصاد است. یکی از شاخص‌های مهم در این زمینه شاخص قیمت تولیدکننده است. از این رو این مقاله به بررسی پیش‏بینی شاخص قیمت تولیدکننده در ایران با استفاده از داده‏های سری زمانی فصلی در دوره زمانی 96-1369 با استفاده از روش‏های گزینشی‏نمودن و متوسط‏گیری الگوی پویا در سه افق پیش‏بینی (یک، چهار و هشت فصل) می‏پردازد. در این گونه روش‏ها نه تنها ضرایب بلکه الگو‏های پیش‏بینی نیز در طول زمان تغییر می‏کنند. الگو‏های مورد استفاده در این مطالعه به سه طیف، بزرگ مقیاس (شامل 101 متغیر در نه بلوک عاملی)، متوسط مقیاس (شامل 6 متغیر) و الگو‏های تک متغیره دسته‌بندی شده‌اند. نتایج مطالعه نشان می‌دهد که پیش‏بینی الگو‏های گزینشی‏نمودن و متوسط‏گیری الگوی پویا نسبت به سایر رویکردهای در نظرگرفته‏شده در این مقاله، دارای عملکرد پیش‏بینی بهتری برای شاخص قیمت تولیدکننده در ایران هستند.

https://ecoj.sbu.ac.ir/article_87624_f79f5f6eaaa55f7b4d20005d21793c5e.pdf