دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 17 2 2026 08 24 Investigating the Nonlinear Dynamics of the Exchange Rate in Iran Using a Heterogeneous Agent-Based Model and a Genetic Algorithm بررسی پویایی‌های غیرخطی نرخ ارز در ایران مبتنی بر مدل عامل‌بنیان ناهمگن و الگوریتم ژنتیک 1 40 107377 10.48308/jem.2026.245659.2077 FA میثم امیری عضو هیئت علمی گروه مالی و بانکداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران 0000-0003-0821-7266 Journal Article 2026 07 28 In recent years, Iran’s foreign exchange market has experienced sharp exchange-rate jumps, heightened volatility, and rapid shifts in economic agents’ expectations—phenomena that conventional exchange-rate models have struggled to explain. This study develops an agent-based model comprising technical and fundamentalist traders. The model includes 1,000 heterogeneous agents who choose trading strategies probabilistically, with probabilities depending on the deviation of the exchange rate from their perceived fundamental value. Exchange-rate dynamics are also affected by heterogeneous beliefs, trading shocks, inventory control, the long-run trend, sanctions-related developments, and central bank responses.Model parameters are calibrated using the Method of Simulated Moments (MSM) and a genetic algorithm, based on 4,258 daily log returns from 1390 through the end of Azar 1404 in the Solar Hijri calendar. The objective function includes 18 moments capturing return-distribution shape, tail percentiles, temporal dependence, and volatility clustering.Results from 500 independent Monte Carlo runs show that 16 of the 18 key return moments fall within the 90% simulation interval. The model satisfactorily reproduces return mean and dispersion, high kurtosis, fat tails, and volatility persistence, although it understates negative return autocorrelation at some very short lags.The findings indicate that exchange-rate instability in Iran is not solely driven by external shocks such as economic sanctions. Nonlinear interactions between heterogeneous expectations and trading strategies also generate endogenous volatility. This underscores the importance of jointly managing external shocks and endogenous market mechanisms by reducing uncertainty, enhancing information transparency, and implementing targeted interventions. بازار ارز ایران در سال‌های اخیر با دوره‌هایی از جهش‌های شدید، افزایش نوسان و تغییرات سریع در انتظارات فعالان اقتصادی مواجه بوده است،پدیده‌ای که مدلهای متعارف نرخ‌ارز در تبیین آن با چالش روبرو بوده اند.در این مقاله به منظور تبیین پویایی‌های نرخ ارز ایران، یک مدل عامل‌بنیان متشکل از معامله‌گران تکنیکی و بنیادگرا ارائه گردیده است.در این مدل 1000 عامل ناهمگن راهبردهای معاملاتی خود را به‌صورت تصادفی و متناسب با فاصله نرخ ارز از ارزش بنیادی ادراک‌شده، انتخاب می‌کنند و در کنار آن ناهمگنی باورها، شوک‌های معاملاتی، کنترل موجودی، روند بلندمدت نرخ ارز، تحولات تحریمی و واکنش‌های بانک مرکزی نیز بر قیمت ارز مؤثرند.پارامترهای مدل با استفاده از روش گشتاورهای شبیه‌سازی‌شده(MSM) و الگوریتم ژنتیک، بر مبنای ۴۲۵۸ بازده لگاریتمی روزانه نرخ ارز در فاصله 1390 تا پایان آذرماه 1404کالیبره شده‌اند. تابع هدف شامل 18گشتاور مرتبط با شکل توزیع بازده، صدک‌های حدی، وابستگی زمانی، خوشه‌بندی نوسان است.نتایج 500 اجرای مستقل مونت‌کارلو نشان می‌دهد ۱۶ مورد از ۱۸ گشتاور اصلی بازده در بازه ۹۰ درصدی شبیه‌سازی قرار می‌گیرند این مدل میانگین و پراکندگی بازده، کشیدگی بالا، دنباله‌های ضخیم و ماندگاری نوسان را به‌طور رضایت‌بخشی بازتولید می‌کند،هرچند خودهمبستگی منفی بازده در برخی وقفه‌های بسیار کوتاه کمتر از داده واقعی است.یافته‌ها نشان می‌دهد بی‌ثباتی نرخ ارز ایران تنها ناشی از شوک‌های بیرونی نظیر تحریم‌های اقتصادی نیست و تعامل غیرخطی انتظارات ناهمگن و راهبردهای معاملاتی، نقش مهمی در ایجاد نوسان‌های درون‌زا دارد.لذا مدیریت همزمان شوک‌های بیرونی و سازوکارهای درونزای بازار از طریق کاهش نااطمینانی‌ها ، ارتقا شفافیت اطلاعات و مداخلات هدفمند حائز اهمیت است.

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 17 2 2026 08 23 Analysis of the Relationship among the Exchange Rate Growth, Liquidity Growth, and Inflation in the Iranian Economy: An Application of the Time-Varying Granger Causality Approach Based on Wavelet Transform تحلیل رابطه میان رشد نرخ ارز، رشد نقدینگی و تورم در اقتصاد ایران: کاربردی از رهیافت علیت گرنجری متغیر در زمان بر پایه تبدیل موجک 41 72 107378 10.48308/jem.2026.244945.2070 FA صالح طاهری بازخانه استادیار گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0000-0002-3160-8890 سیده زهرا اصغری حسین‌آبادی کارشناسی ارشد، علوم اقتصادی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0009-0006-5688-3967 Journal Article 2026 06 15 Chronic inflation in Iran results from the complex interaction of exchange rate shocks, liquidity growth, and fiscal dominance. Yet the literature cannot distinguish the activation horizons of these factors, impeding policy design. We disentangle causality horizons and identify when transmission channels activate. Using 1990–2023 data, we decompose the series via maximal overlap discrete wavelet transform (MODWT) into short-run (<2 years), medium-run (2–4 years), and long-run (>4 years) horizons, and then apply a rolling-window Granger causality test. Combining these methods allows tracing dynamic causal relationships in the time–frequency domain and detecting the activation timing of each channel. Results show that in the short run, exchange rate growth strongly causes inflation, consistent with liquidity endogeneity (inflation → liquidity). In the medium run, liquidity growth positively causes inflation, confirming the quantity theory of money with a 2–4-year lag, and a feedback loop among exchange rate, liquidity, and inflation forms. In the long run, fiscal dominance becomes entrenched: inflation stably causes liquidity, and inflation positively causes exchange rate growth, consistent with the monetary theory of exchange rate. Thus, chronic inflation is rooted in institutionalized endogenous money creation under fiscal dominance, not just exchange rate shocks. Sustained disinflation requires short-run exchange rate shock management, medium-run liquidity control, and long-run institutional reforms to break the fiscal dominance loop. تورم مزمن در اقتصاد ایران حاصل تعامل پیچیده شوک‌های ارزی، رشد نقدینگی و ساختار نهادی تسلط مالی است، با این حال ادبیات موجود از تفکیک افق زمانی فعال‌شدن این عوامل ناتوان بوده و این امر سیاست‌گذاری را با چالش مواجه ساخته است. این پژوهش با هدف تفکیک افق‌های علیت و شناسایی دقیق زمان فعال‌شدن کانال‌های انتقال، داده‌های 1402-1369را پس از تجزیه با تبدیل موجک گسسته حداکثر همپوشانی به سه افق کوتاه‌مدت (کمتر ۲ سال)، میان‌مدت (۲-۴ سال) و بلندمدت (بیشتر از ۴ سال)، با رویکرد آزمون علیت گرنجری زمان‌متغیر تحلیل می‌کند. نوآوری در ترکیب این دو روش، ردیابی پویایی روابط علی در بعد زمان-فرکانس و تشخیص زمان فعال‌شدن هر کانال است. نتایج نشان می‌دهد در کوتاه‌مدت علیت قوی از رشد نرخ ارز به تورم برقرار است و الگوی مشاهده‌شده با درون‌زایی نقدینگی (علیت تورم به نقدینگی) سازگار است. در میان‌مدت، علیت مثبت و معنادار از رشد نقدینگی به تورم ظاهر می‌شود که تأییدی بر نظریه مقداری پول با وقفه ۲ تا ۴ ساله است و حلقه بازخوردی میان ارز، نقدینگی و تورم شکل می‌گیرد. در بلندمدت، تسلط مالی با علیت پایدار تورم به نقدینگی تثبیت شده و علیت از تورم به رشد نرخ ارز مثبت و معنادار است. بر این اساس، مزمن‌بودن تورم ریشه در ساختار نهادینه‌شده خلق پول درون‌زا در بستر تسلط مالی دارد، نه فقط در شوک‌های ارزی. مهار پایدار تورم نیازمند مدیریت شوک‌های ارزی در کوتاه‌مدت، کنترل نقدینگی در میان‌مدت، و اصلاحات نهادی برای شکستن حلقه تسلط مالی در بلندمدت است.

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 17 2 2026 08 24 Financial Efficiency Analysis of Gam Bonds in the Iranian Steel Industry Chain; A Shapley Value-Based Approach تحلیل کارایی مالی اوراق گام در زنجیره صنعت فولاد ایران؛ رویکردی مبتنی بر ارزش شپلی 73 103 107379 10.48308/jem.2026.243460.2043 FA حامد عادلی نیک دانشجوی دکتری دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی 0009-0001-2854-9535 حسنعلی قنبری گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی مرتضی تهامی‌پور زرندی گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد .علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0001-9109-5153 محمدحسین پور کاظمی گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد .علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2026 02 07 This study analyzes the financial efficiency of Gam Bonds in Iran’s steel supply chain using a Supply Chain Finance (SCF) approach and Cooperative Game Theory. The Cash Conversion Cycle (CCC) was employed as an operational measure of financial performance to evaluate how Gam bonds reduce the need for working capital across supply chain members. A case study was conducted on three key steel companies—Gohar Zamin, Kavir Steel Kaveh, and Fratarh Foolad—using financial statements and expert assessments. The results indicate that adopting Gam bonds leads to a significant reduction in the total CCC by 109 days, consisting of 104 days of independent improvement and 5 days of synergy created through full chain cooperation. Based on the Shapley value analysis, the fair allocation of benefits among firms was 76.5, 11, and 21.5 days respectively, highlighting the crucial role of upstream firms in initiating liquidity flows. The findings confirm that supply chain–based financial cooperation through Gam bonds enhances overall liquidity efficiency, decreases financing costs, and fosters sustainable collaboration. Applying the Shapley value ensures a fair and transparent distribution of financial gains, strengthening incentives for long-term cooperation within industrial supply chains. این پژوهش با هدف تحلیل کارایی مالی اوراق گام در زنجیره صنعت فولاد ایران، با بهره‌گیری از رویکرد تأمین مالی زنجیره تأمین و نظریه بازی‌های تعاونی انجام شده است. شاخص چرخه تبدیل وجه نقد (CCC) به‌عنوان معیار عملیاتی سنجش کارایی مالی به کار گرفته شد تا اثر به‌کارگیری اوراق گام بر کاهش نیاز به سرمایه در گردش بررسی شود. مطالعه موردی شامل سه شرکت منتخب زنجیره فولاد (گهرزمین، فولاد کاوه جنوب کیش و فراطرح فولاد) است که داده‌های مالی آن‌ها از صورت‌های مالی و نظرات خبرگان استخراج شد. نتایج نشان داد اجرای سازوکار اوراق گام موجب کاهش قابل توجه CCC کل زنجیره به میزان ۱۰۹ روز، شامل ۱۰۴ روز کاهش مستقل بنگاه‌ها و ۵ روز هم‌افزایی ناشی از همکاری کامل زنجیره‌ای شده است. تحلیل ارزش شپلی بیانگر آن است که سهم هریک از شرکت‌ها در ایجاد ارزش زنجیره‌ای به ترتیب ۷۶٫۵، ۱۱ و ۲۱٫۵ روز است، که نشان‌دهنده نقش کلیدی شرکت بالادست در آغاز جریان نقدینگی است. یافته‌ها تأیید می‌کنند که همکاری مالی مبتنی بر اوراق گام نه‌تنها موجب کاهش هزینه‌های تأمین مالی و افزایش انعطاف‌پذیری نقدینگی می‌شود، بلکه با استفاده از روش ارزش شپلی می‌توان منافع را به شیوه‌ای عادلانه و پایدار بین اعضای زنجیره توزیع کرد.

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 17 2 2026 08 24 The Impact of Government Education Expenditure on Total Factor Productivity in Iranian Economy تاثیر مخارج آموزشی دولت بر بهره وری کل عوامل تولید در اقتصاد ایران 105 134 107380 10.48308/jem.2026.244782.2063 FA پگاه سازوار دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی 0009-0004-9727-9980 ویدا ورهرامی گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-1869-8852 مهدی یزدانی گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-8045-7232 Journal Article 2026 06 09 Education, by directly affecting the improvement of the quality of human capital, leads to an increase in the capabilities, skills, and knowledge of the workforce. Efficient human capital will pave the way for sustainable economic growth by enhancing the productivity of total factors of production. Therefore, government investment in the education sector can be considered one of the most effective policy tools for improving productivity. The Present study examines the effect of government education expenditures on total factor productivity in Iran using time series data from 1993 to 2024. The Hall and Jones method was used to calculate human capital, and the interaction effects of variables have been examined using the two-stage least squares method in a system of simultaneous equations. The research findings show that government educational expenditures have a positive and significant effect on human capital, such that an increase of one unit in government educational expenditures increases human capital by 0.095 units. Furthermore, human capital has had a positive and significant effect on total factor productivity, and a one percent increase in human capital has led to a 0.113 percent increase in total factor productivity. The results showed that increasing government investment in the education sector not only leads to improving the level of human capital, but also paves the way for the country's economic growth and development by improving total factor productivity. Accordingly, it was suggested that policymakers should allocate a greater share to the education sector by optimizing the composition of government spending. آموزش و پرورش با اثرگذاری مستقیم بر ارتقای کیفیت سرمایه انسانی، به افزایش توانمندی‌ها، مهارت‌ها و دانش نیروی کار منجر می‌شود. سرمایه انسانی کارآمد نیز از طریق افزایش بهره‌وری کل عوامل تولید، زمینه‌ساز رشد پایدار اقتصادی خواهد بود. از این رو، سرمایه‌گذاری دولت‌ها در بخش آموزش را می‌توان یکی از مؤثرترین ابزارهای سیاست‌گذاری برای ارتقای بهره‌وری دانست. پژوهش حاضر به بررسی اثر مخارج آموزشی دولت بر بهره‌وری کل عوامل تولید در ایران با استفاده از داده های سری زمانی ۱۳۷۱ تا ۱۴۰۲ می‌پردازد. روش هال و جونز برای محاسبه سرمایه انسانی به کار گرفته شد و اثرات متقابل متغیر ها با استفاده از روش حداقل مربعات دو ‌مرحله‌ای در سیستم معادلات همزمان بررسی شد. یافته های پژوهش نشان می‌دهد که مخارج آموزشی دولت تاثیر مثبت و معناداری بر سرمایه انسانی دارد به گونه ای که افزایش یک واحد مخارج آموزشی دولت سرمایه انسانی را به میزان ۰.۰۹۵ واحد افزایش می دهد. علاوه بر آن سرمایه انسانی تاثیری مثبت و معنادار بر بهره‌وری کل عوامل تولید داشته است و افزایش یک درصد در سرمایه انسانی موجب افزایش ۰.۱۱۳ درصدی بهره وری کل عوامل تولید شده است. نتایج نشان داد که افزایش سرمایه‌گذاری دولت در بخش آموزش نه‌تنها به بهبود سطح سرمایه انسانی منجر می‌شود، بلکه از طریق ارتقای بهره‌وری کل عوامل تولید، مسیر رشد و توسعه اقتصادی کشور را نیز هموار می‌سازد. بر این اساس پیشنهاد شد سیاست‌گذاران با بهینه‌سازی ترکیب مخارج دولت، سهم بیشتری را به بخش آموزش اختصاص دهند.

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 17 2 2026 08 24 The Impact of Financial Development and Information and Communication Technology on Energy Production Capacity تأثیر توسعه مالی و فناوری اطلاعات و ارتباطات بر ظرفیت تولیدی انرژی 135 166 107381 10.48308/jem.2026.243742.2049 FA ابوالفضل شاه ابادی . استاد گروه اقتصاد دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران، a.shahabadi@alzahra.ac.ir 0000-0002-9316-8296 نوا ایمانی دانشجوی دکتری توسعه اقتصادی، گروه اقتصاد دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Journal Article 2026 02 25 Energy, as one of the fundamental inputs of production and the backbone of economic and social activities, plays a decisive role in economic growth, environmental sustainability, and energy security across countries. In recent decades, financial development, the expansion of information and communication technologies (ICT), the strengthening of the private sector, and the optimization of transport infrastructure have been recognized as key drivers of structural transformation and improvements in energy efficiency. This study aims to examine the effects of transportation, financial development, the private sector, and ICT on energy production capacity using a panel sample of two groups of countries over the period 2011–2021. The first group comprises countries with high natural resource rents and weak governance, while the second group includes countries with low resource rents and strong governance. The empirical model is estimated using the Generalized Method of Moments (GMM). The results indicate that financial development, the private sector, ICT, and transportation exert positive and statistically significant effects on energy production capacity in both groups of countries. However, the magnitude and relative importance of these effects differ between the two groups: in countries with high resource rents and weak governance, financial development has the strongest impact on energy production capacity, whereas in countries with strong governance, the role of the ICT is more pronounced. The findings highlight the importance of deepening financial markets, strengthening the business environment, aligning digital policies with sustainable energy objectives, optimizing transport infrastructure, and, in particular, improving institutional quality. انرژی به‌عنوان یکی از نهاده‌های اساسی تولید و زیربنای فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی، نقش تعیین‌کننده‌ای در رشد اقتصادی، ‌محیطی زیست و امنیت انرژی کشورها ایفا می‌کند. در دهه‌های اخیر، توسعه مالی، گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات و تقویت بخش خصوصی و بهینه‌سازی زیر ساخت‌های حمل ونقل به‌عنوان محرک‌های مهم تحول ساختاری و بهبود کارایی انرژی مورد توجه قرار گرفته‌اند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر حمل و نقل، توسعه مالی، بخش خصوصی و فناوری اطلاعات و ارتباطات بر ظرفیت تولیدی انرژی، یک نمونه تابلویی شامل دو گروه از کشورها طی دوره 2021–2011 را مورد بررسی قرار می‌دهد. گروه نخست شامل کشورهایی با رانت منابع طبیعی بالا و حکمرانی ضعیف و گروه دوم شامل کشورهایی با رانت پایین و حکمرانی قوی است. الگوی پژوهش با بهره‌گیری از روش گشتاورهای تعمیم‌یافته برآورد شده است و یافته‌های تجربی حاکی از آن است که توسعه مالی، بخش خصوصی، فناوری اطلاعات و ارتباطات و حمل‌و نقل در هر دو گروه کشورهای مورد مطالعه اثر مثبت و معناداری بر ظرفیت تولیدی انرژی دارند. با این حال، شدت و اهمیت این اثرات میان دو گروه مورد مطالعه متفاوت است؛ به‌گونه‌ای که در کشورهای با رانت بالا و حکمرانی ضعیف، توسعه مالی بیشترین تأثیر را بر ظرفیت تولیدی انرژی دارد، در حالی که در کشورهای با حکمرانی قوی، نقش فناوری اطلاعات برجسته‌تر است. نتایج پژوهش بر اهمیت تعمیق بازارهای مالی، تقویت محیط کسب‌وکار و هم‌راستاسازی سیاست‌های دیجیتالی با اهداف انرژی پایدار و بهینه‌سازی زیر ساخت‌های حمل و نقل و به ویژه بهبود نهادها، تأکید دارد

دانشگاه شهید بهشتی اقتصاد و الگو سازی 2476-5775 17 2 2026 08 24 Analyzing the impact of Political Centralization and State Fragility on Ecological Footprint in Selected Asian Countries with Quantile Approach بررسی نقش تمرکزگرایی سیاسی و شکنندگی دولت بر ردپای اکولوژیک در کشورهای منتخب آسیایی با رهیافت کوانتایل 167 200 107382 10.48308/jem.2026.244021.2055 FA پونه نصیری گروه آموزشی اقتصاد-دانشگاه فردوسی 0009-0005-0926-164X علی اکبر ناجی میدانی گروه اقتصاد - دانشکده علوم اداری و اقتصاد - دانشگاه فردوسی - مشهد-ایران Journal Article 2026 04 28 Environmental sustainability has become a major concern for policymakers as human pressure on natural resources continues to increase. In this context, the ecological footprint is widely used as a comprehensive index of how much human activities rely on the Earth's biological capacity. This study examines the effects of state fragility and political centralization on the ecological footprint in seven Asian countries include Iran, China, India, Japan, South Korea, Russia, and Turkey, over the period 2011-2023. State fragility is used as a proxy for institutional capacity and governance stability, while political centralization represents the distribution of political power. Economic growth and trade openness are included as control variables.<br>The analysis employs panel data techniques and quantile regression to explore the relationship across different levels of ecological pressure. The random-effects results show that political centralization and economic growth have a positive and significant impact on the ecological footprint. In contrast, state fragility and trade openness are associated with lower ecological footprint levels. The quantile regression results further reveal that institutional effects vary across the distribution of ecological footprint. The negative effect of state fragility becomes stronger in higher quantiles, while political centralization maintains a positive and significant effect across all quantiles.<br>The findings suggest that institutional quality and political power structures play a crusial role in shaping environmental outcomes. Ignoring governance capacity and political arrangements may reduce the effectiveness of environmental policies and limit progress toward sustainable development. حفظ پایداری محیط‌زیست در کنار فشار فزاینده نیازهای انسان، به یکی از دغدغه‌های اصلی سیاست‌گذاران توسعه پایدار تبدیل شده است. در این میان، ردپای اکولوژیک به‌عنوان شاخصی جامع برای سنجش میزان بهره‌برداری انسان از ظرفیت زیستی زمین، جایگاه ویژه‌ای در ارزیابی عملکرد زیست‌محیطی کشورها دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر شکنندگی دولت و تمرکزگرایی سیاسی بر ردپای اکولوژیک در هفت کشور منتخب آسیایی شامل ایران، چین، هند، ژاپن، کره‌جنوبی، روسیه و ترکیه طی دوره 2011 الی 2023 انجام شده است. شاخص شکنندگی دولت نماینده ظرفیت نهادی و ثبات حکمرانی، شاخص تمرکزگرایی سیاسی به نمایندگی از ساختار توزیع قدرت سیاسی در کنار رشد اقتصادی و بازبودن تجاری به‌عنوان متغیرهای کنترلی وارد مدل شدند.<br>برای برآورد مدل، از رویکرد داده‌های تابلویی و رگرسیون کوانتایل در چندک‌های مختلف توزیع ردپای اکولوژیک استفاده شد. نتایج مدل اثرات تصادفی نشان داد تمرکزگرایی سیاسی و رشد اقتصادی اثر مثبت و معناداری بر ردپای اکولوژیک دارند، در حالی که شکنندگی دولت و بازبودن تجاری با کاهش آن همراه هستند. همچنین نتایج رگرسیون کوانتایل نشان داد اثر متغیرهای نهادی در سطوح مختلف فشار اکولوژیک یکسان نبوده و اثر شکنندگی دولت در چندک‌های بالاتر توزیع ردپای اکولوژیک تقویت شده است. همچنین تمرکزگرایی سیاسی در تمامی چندک‌ها اثر مثبت معنادار دارد.<br>یافته‌ها بیانگر آن است که کیفیت نهادها و ساختار توزیع قدرت بر عملکرد زیست‌محیطی کشورها تاثیر داشته و شدت آن در سطوح مختلف فشار اکولوژیک متفاوت است. نهایتا، حفظ محیط‌زیست بدون توجه به ظرفیت نهادی دولت و ساختار سیاسی کشورها را از کارایی حداکثری سیاست‌‌ها دور خواهد کرد.