اثر تغییر ساختار سنی جمعیت بر تورم در اقتصاد ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی تهران

2 کارشناس ارشد علوم اقتصادی دانشگاه شهید بهشتی تهران

چکیده

 انفجار جمعیتی دهة 60، امروز جمعیت جوانی را در اختیار کشور قرار داده که عمدتاً در گروه­های سنی 20 تا 29 سال قرار گرفته­اند. براساسفرضیة دورانزندگیآندو-مادیگلیانی چنانچه توزیع سنی جمعیت یک کشور در حول و حوش گروه­های سنی خاصی قرار گیرد، مصرف کل جامعه متأثر از این گروه­های غالب خواهد بود. از طرفی تغییر در مصرف کل جامعه، تقاضای کل را تحت تأثیر قرار خواهد داد و آنگاه با استناد به نظریة فشار تقاضای کینز این مسئله می­تواند سبب تغییر در قیمت­ها و بروز تورم شود. از این‌رو این مقاله درصدد است با تلفیق دو نظریة فوق به بررسی و تحلیل اثر تغییر در ساختار سنی جمعیت بر تورم در اقتصاد ایران بپردازد.
بدین منظور با استفاده از اطلاعات سری­های زمانی مربوط به دورة 1386-1338 و با تکیه بر تکنیک­های همجمعی و روش خودرگرسیون­گسترده­وقفه (ARDL) به برآورد الگوی تورم پرداخته شده است. نتایج مؤید آن است که ساختار سنی جمعیت عاملی تأثیرگذار بر تورم در اقتصاد ایران است. یک افزایش در نسبت جمعیت واقع در گروه­های سنی 15 تا 24 سال و 55 سال به بالا سبب افزایش تورم و یک افزایش در نسبت جمعیت واقع در سنین 25 تا 54 سال سبب کاهش تورم خواهد شد. از طرفی گروه­های سنی 39-35 و
44-40 سال به ترتیب بیشترین اثر را بر کاهش تورم دارند.
با توجه به نتایج به‌دست آمده می­توان انتظار داشت که طی سال­های آینده با وارد شدن جمعیت جوان حال حاضر کشور به گروه­های سنی بالاتر، به تدریج فشارهای تورمی از جانب جمعیت کاسته شده و تورم روندی نزولی را در پیش گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Population Age Structure and Inflation in Iran

نویسندگان [English]

  • Mohammad Noferesti 1
  • Mohammad Reza Bazari Ardestani 2
1 Department of Economics,Faculty of Economics and Political Science, Shahid Beheshti University
2 M.A. in Economics
چکیده [English]

Rapid population expansion of the early 1360s has now provided a young labor force who are mainly in the 20 to 29 years of age. According to the Life Cycle Hypothesis of Ando & Modigliani, if the age distribution of population of a country centers around a special age group, total consumption of the society would be affected by this dominate group. On the other hand, changes in total consumption will affect aggregate demand. Based on the Demand-pull’s theory of Keynes, This issue can cause change in prices and inflation. Keeping in mind these two stories, this paper is going to analyze the effect of population age structure change on the price level and inflation in the Iranian economy.
For this purpose, an inflation model is constructed which incorporated the age distribution of population. Using annual time series data within the period 1338 and 1386 and utilizing Co-integration techniques and Auto Regressive Lag (ARDL) method, the inflation model has been estimated. The results indicate that the age structure of population is an effective factor on inflation in the Iranian economy. A relative population increase in the age group of 15-24 and 55 years and over, tend to result in higher inflation, while a relative increase in population within the age group of 25-29, 30-34,…and 50-54 years has a negative impact on inflation. On the other hand the age groups of 35-39 and 40-44 years have the highest effect on disinflation.
Considering the obtained results, during the economy years when the currently young population of the country moves to the higher age group, it can be expected that inflationary pressure gradually is reduced and inflation moves along a descending trend.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Inflation
  • Population Age Structure
  • Life Cycle Hypothesis
  • Co-integration
  • Auto Regressive Lag (ARDL)
احمد، مولود (1386)، "عوامل مؤثر بر تورم در اقتصاد ایران"، ماهنامة اطلاعات سیاسی- اقتصادی، شمارة 244، ص 223-210.

بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، نشریات مختلف، سال‌های مختلف.

بهشتی، محمد باقر؛ خالد احمدزاده (1386)، "بررسی اثر ساخت سنی جمعیت روی تورم"، فصلنامة پژوهش‌های مدیریت در ایران، سال یازدهم، شمارة سوم، ص 106-85.

قوام مسعودی، زهره؛ احمد تشکینی (1384)، "تحلیل تجربی تورم در اقتصاد ایران"، فصلنامة پژوهش‌های بازرگانی، شمارة 36، ص105-75.

مرکز آمار ایران، سالنامه آماری 1386.

نصر اصفهانی، رضا؛ کاظم یاوری (1382)، "عوامل اسمی و واقعی مؤثر بر تورم در ایران-رهیافت خودرگرسیون برداری(VAR)"، فصلنامة پژوهش‌های اقتصادی، شمارة 16، ص 99-69 .

نوفرستی، محمد؛ محبوبه احمدی (1387)، "بررسی اثر ساختار سنی جمعیت بر پس‌انداز جامعه"، فصلنامة پژوهش‌های اقتصادی، سال هشتم، شمارة اول.

نوفرستی، محمد؛ سید صهیب مدنی تنکابنی (1385)، "اثر تغییر ساختار سنی جمعیت بر هزینه‌های مصرفی بخش خصوصی"، فصلنامة دانشگاه پیام نور، سال چهارم، شمارة دوم، ص 116-106.

نوفرستی، محمد (1378)، ریشة واحد و همجمعی در اقتصادسنجی، تهران، مؤسسة خدمات فرهنگی رسا.

Attfield C.L.F.; E. Cannon (2003), The Impact of Age Distribution Variables on the Long Run Consumption Function, ESRC, University of Bristol.

Fair, Ray C., Kathryan M. Dominguez (1991), "Effect of Changing U.S. Age Distribution on Macroeconomic Equations", American Economic Review,81(5).

Higgins, M. (1998), Demography, National Savings, and International Capital Flows, International Economic Review, Vol. 39, No. 2, pp. 343-369.

­LindhT.;M. AlmbergB.(1998),"AgeStructureandInflation–AWicksellian Interpretation of the OECD Data", Journal of Economic Behavior and  Organization, Vol.36, pp.19-37

McMillan, T.E; Louis E.Buck; James Deegan (1984), "The Fisher Theorem: An Illusion, but Whose?", Financial Analysts Journal, Vol.40, No.6  pp.63-69.

Osterholm, P.(2004), Estimating the Relationship between Age Structure and GDP in the OECD Using Panel Cointegration Methods, Working Paper 2004:13, Department of Economics, Uppsala University.